Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego

Wspominałem już wcześniej o roli zaufania w relacjach biznesowych. Jego brak jest ogromnym utrudnieniem w bezpośrednich kontaktach a próby "ustawowego" zabezpieczania interesów stron powodują ogromny narzut finansowy i czasowy.

Jeszcze bardziej istotne jest budowanie wzajemnego zaufania pomiędzy członkami zespołu. Czy potrafisz sobie wyobrazić na przykład zespół koszykówki, w którym gracze nie ufają sobie nawzajem? W jaki sposób Ci ludzie mogą wspólnie walczyć? Razem się rozwijać? Trenować?

Podobnie (ok, są pewne różnice ;) ) jest z zespołem informatyków. Cała synergia współpracujących ludzi wynika z tego, że mogą liczyć na siebie nawzajem. Nie tracą energii na kontrolowanie się nawzajem ("czy na pewno pamiętasz o mojej prośbie? Na kiedy to zrobisz?"). Wiedzą, że mogą liczyć na rezultaty pracy innych osób. Że rezultaty te będą takie, jak zostało ustalone i dostarczone na czas. Że podczas podejmowania wspólnych ustaleń wszyscy członkowie zespołu kierują się interesem grupy, firmy projektu lub nawet jawnie wyrażoną dbałością o efekty swoich prac, ale nie bliżej niejasnymi interesami lub rozgrywkami politycznymi. Wreszcie, że nie boją się ujawnić problemów, po to, by móc je wspólnie rozwiązać i są gotowi przyznać do swoich słabości, po to, by móc się usprawnić.

Powyższe dotyczy zarówno relacji pomiędzy członkami zespołu jak i pomiędzy kierownikiem a pracownikami (choć nie wszyscy uważają menedżera za pełnoprawnego członka zespołu :) ). W sprawnym zespole szef ufa członkom zespołu a oni jemu.

W przypadku braku zaufania menedżera do pracowników relacja będzie nieuchronnie dążyła w stronę mikrozarządzania (micromanagement) - ręcznego sterowania działaniami pracowników, ścisłej kontroli, wypełniania formularzy, ścisłego rozliczania z każdego zadania, karania za odstępstwa od ustaleń itp. W takiej atmosferze, która może sprawdzać się przy zarządzaniu murarzami na budowie, nie ma szans na ujawnienie pełnej kreatywności młodych profesjonalistów i motywowanie ich do dużego zaangażowania. Ponadto w tej sytuacji, w miarę wzrostu zespołu, menedżer nieuchronnie staje się wąskim gardłem decyzyjnym - wszak dyrektor dużego działu nie może efektywnie pracować, jeśli decyduje o wszystkich zakupach myszek (a wierzcie, zdarza się to częściej niż się wydaje!).

W przypadku braku zaufania ze strony pracowników szef staje się tylko niechcianym utrudnieniem dla zespołu. Jeżeli zespół ma za nim podążyć, starać się realizować stawiane przez niego cele, to muszą wierzyć, że kieruje się uczciwymi i jasno określonymi wartościami. Jeżeli mu nie ufają, podejrzewają, że raczej rozgrywa on swoje gry, buduje swoje imperium, chce załatwić swoje niejawne interesy - dlaczego mieliby to wspierać?

Ok, załóżmy, że jesteś przekonany :). Ale czy wiesz, co menedżer może i powinien robić by tworzyć atmosferę zaufania?

Jak kwestie zaufania traktowane są w Twojej firmie?

Zobacz inne wpisy

• Jak sprawić by pracownicy przejmowali się pracą?
• Czego ludzie nie lubią w swojej pracy?
• Ankieta
• Mapa kompetencji w małych firmach informatycznych